La pluvombrelo
El Vikilibroj
La pluvombrelo estas kanzono de Georg Brassens.
[redakti] Traduko de Roland Platteau
Pluvegis sur la vojego,
ŝi iradis sen pluvombrel’,
Mi havis iun, konjekteble
Matena ŝtel’ el amiko.
Tiam ekkurante por ŝin helpi
Mi proponas al ŝi ŝirmon;
Akvon viŝante el l'vizaĝet’
tre dolĉe ŝi jesis al mi.
Pecet’ da pluvombrel’
Por pecet’ da Paradiz’;
ŝi ŝajnis kia anĝel’.
Pecet’ da pluvombrel’
Por pecet’ da Paradiz’;
Mi en tiu ŝanĝ’ ne perdis ja!
Dumvojaĝe, kiel dolĉe
Ni due aŭdis beletan kant’
Kiun la ĉielakv’ aŭdigis
Sur la tegment’ de l’pluvombrel’.
Deziris mi , ke ’stu Diluvi’
por vidi ĉiam fali la akv’
Kaj ŝin havi sub l’rifuĝej’
Kvardek tagojn, kvardek noktojn.
Pecet’ da pluvombrel’
Por pecet’ da Paradiz’;
ŝi ŝajnis kia anĝel’.
Pecet’ da pluvombrel’
Por pecet’ da Paradiz’;
Mi en tiu ŝanĝ’ ne perdis ja!
Sed stulte, eĉ dum fulmotondroj,
la vojoj iras ĝis lokoj ;
ŝia jam aperis baraĝe
ĉe l’horizont’ de mia frenez’ ;
Devis ŝi min ve ! forlasi
Al mi dirinte plej dankon ;
Kaj mi vidis ŝin, eteta,
gaje iri, min forgesonte. (1)
Pecet’ da pluvombrel’
Por pecet’ da Paradiz’;
ŝi ŝajnis kia anĝel’.
Pecet’ da pluvombrel’
Por pecet’ da Paradiz’;
Mi en tiu ŝanĝ’ ne perdis ja!
(1) ĉi tie la kapabloj de Esperanto liveris grandan helpon, vivu esperanto!
[redakti] Traduko de Bernard Legeay
kun la helpo de Marcel Redoulez kaj Georges Lagrange. Tiun version kantas Ĵak Yvart.
Plugevis sur la granda strato
Sen pluvombrel' vojiris ŝi.
Sed unu ja el kamarado
En la mateno ŝtelis mi
Helpe mi kuris, for la saĝo,
Al ŝi ŝirmilon montris mi.
Viŝante akvon el vizaĝo
Kun milda voĉ' konsentis ŝi.
Rekantaĵo
Jen angul' sub ombrel'
Por angul' de ĉiel'
Ŝi similis, jes, al anĝelo,
Jen angul' de ĉiel'
Por angul' sub ombrel'
Perdis mi ne je l' ŝanĝ',
Kreĝel'! (2)
Survoje, belis tiu bruo
Kiun aŭskultis ambaŭ ni
Fare de la nuba elfluo
Sur la ombrel', jen harmoni'!
Nu, ke senĉese ĉi diluvo
Jarcenton daŭri, ŝatus mi,
Ke ĉiam falu tiu pluvo,
Por ke ŝin ŝirme gardu mi.
(Rekantaĵo)
Sed stulte, eĉ dum la pluvego
Iras la voj' al sia cel'
Ŝia por mi estis forvelko
De mia rev', de la fabel'
Ŝi dankis min kun korsincero
Kaj lasis min tuj sen permes',
Mi vidis ŝin kun korsufero
Forsveni en mia forges'.
(Rekantaĵo)
(2) [noto de la tradukistoj: kreĝel' estas mallongigo de sakra anĝel'
