La pluvombrelo
El Vikilibroj
La pluvombrelo estas kanzono de Georg Brassens tradukis Roland Platteau, kantas Ĵak Yvart.
Pluvegis sur la vojego,
ŝi iradis sen pluvombrel’,
Mi havis iun, konjekteble
Matena ŝtel’ el amiko.
Tiam ekkurante por ŝin helpi
Mi proponas al ŝi ŝirmon;
Akvon viŝante el l'vizaĝet’
tre dolĉe ŝi jesis al mi.
Pecet’ da pluvombrel’
Por pecet’ da Paradiz’;
ŝi ŝajnis kia anĝel’.
Pecet’ da pluvombrel’
Por pecet’ da Paradiz’;
Mi en tiu ŝanĝ’ ne perdis ja!
Dumvojaĝe, kiel dolĉe
Ni due aŭdis beletan kant’
Kiun la ĉielakv’ aŭdigis
Sur la tegment’ de l’pluvombrel’.
Deziris mi , ke ’stu Diluvi’
por vidi ĉiam fali la akv’
Kaj ŝin havi sub l’rifuĝej’
Kvardek tagojn, kvardek noktojn.
Pecet’ da pluvombrel’
Por pecet’ da Paradiz’;
ŝi ŝajnis kia anĝel’.
Pecet’ da pluvombrel’
Por pecet’ da Paradiz’;
Mi en tiu ŝanĝ’ ne perdis ja!
Sed stulte, eĉ dum fulmotondroj,
la vojoj iras ĝis lokoj ;
ŝia jam aperis baraĝe
ĉe l’horizont’ de mia frenez’ ;
Devis ŝi min ve ! forlasi
Al mi dirinte plej dankon ;
Kaj mi vidis ŝin, eteta,
gaje iri, min forgesonte. (1)
Pecet’ da pluvombrel’
Por pecet’ da Paradiz’;
ŝi ŝajnis kia anĝel’.
Pecet’ da pluvombrel’
Por pecet’ da Paradiz’;
Mi en tiu ŝanĝ’ ne perdis ja!
(1) ĉi tie la kapabloj de Esperanto liveris grandan helpon, vivu esperanto!
